Allns gode no Meck-Pom ut Hamborg seggt fieteFriedrich Schnoor -Hamburg 1879/1966(fiete Luettenhus)Hüt!Un koom ick hüt noch nich sowiet,Denn mokt mi dat keen Sorgen.Hüt heff ick noch keen Lust, wat Schiet,Ick mok de Arbeit morgen.Unwenn dat morgen noch nich is,Denn öbermorgen ganz gewiß.Mien Jung, dat is jo nett von di,Schoon hüt man noch dien Knoken,So bliew man noch een Tietlang bi,Denn sall sick datt woll moken.Schoon hüt dien Knoken un dien’n Kopp,Wat Tied bit morgen hett, stütt op.Nee, nee, mien Söhn, - hüt angefot,Hüt is de Dag to’n Streben,All’, de op morgen sick verlot,Bringt dat to nicks in’n Leben.Stramm in’d Geschirr,dat is dat Slag,Nicks opgestütt, - hüt is de Dag!Fiete LüttenhusHamborger LeedDi will mien scheunstes Leed .ick singen,So recht ut vulle Seel und Hadd.To Ehr un Dank will ick di‘t bringen,Mien olle gode Vaderstadt!Bün wied all in de Weit rümkomen,Wo id ok weer, in ‘watt förn Land;Mit Ehrforcht heww ick nennt dien NomenMien Hamborg an den ElbestrandDi will ick deep in Hadden dregen,Di, mien oll leewste Placken EerUns‘ Herrgott geew di sienen Segen,Mien Stadt, wo id mol glücklich weerWo Mudder opn Arm mi drogen,Und tru mi feuhrt hett Vadders Hand.Mien Hadd ward ümmer för die slogen,Mien Hamborg an de Woderkant!Di mutt ick ümmer wedder loben;Keen Stadt giwwt, de mi so geföllt!Dien stolzen Scheep, un denn d‘ien Hoben,Nicks Scheuners giwwt woll op de Welt!Un denn dien lütten Deerns vör allen!Un nehmt se ok vorn Mund keen Blatt,De möt jo jedeneen gefallen,Wenn se so klönt op jemmer Platt.Di will ut vulle Bost ick priesen,Mien leew Hamhorger Muddersprok;Klings mi in`d Hadd as HimmelswiesenIDi sprek ick lies, wenn nachs ick wok.Ut Ollernmun‘n dehst seut du sweben,Du weerst min Sprok in Storm un Not,För di, mien Plattdütsch, will ick leben,Di swör ick Tru bitt in denn Dot!Deh eh dat Schicksol weg mi drieben,Un koom ick ok nich wedder trüch,Mien Sehnsucht ward in‘n Hadden bliebenWo Jungfernstieg un Lombardsbrüch.Ne ne, ick kann jug nich vergeten,Mien Bismarck, Michel, Reeperbohn!Dann müß man mi nich ‚Hummel‘ heeten,Un müß keen Plattdütsch ick verstohn.Un wenn uns‘ Herrgott mi sull ropen:„Nu kumm, mien Söhn, dien Tied is um!“Denn segg ick: „Herr, o lot mi slopenIn Heimoteer, ick bidd dorum!“Un sull dor denn een Graffsteen wesen,För mi sett to Erinnerung,Sall man op Plattdütsch dorop lesen:„Hier slöppt een echt Hamborger Jung!FIETE LUETTENHUS(Friedrich Schnoor 1879-1966)dat weer min Vadder
fiete4
Dienstag 27.11.2012, 18:43
Allns gode no Meck-Pom ut Hamborg seggt fieteFriedrich Schnoor -Hamburg 1879/1966(fiete Luettenhus)Hüt!Un koom ick hüt noch nich sowiet,Denn mokt mi dat keen Sorgen.Hüt heff ick noch keen Lust, wat Schiet,Ick mok de Arbeit morgen.Unwenn dat morgen noch nich is,Denn öbermorgen ganz gewiß.Mien Jung, dat is jo nett von di,Schoon hüt man noch dien Knoken,So bliew man noch een Tietlang bi,Denn sall sick datt woll moken.Schoon hüt dien Knoken un dien’n Kopp,Wat Tied bit morgen hett, stütt op.Nee, nee, mien Söhn, - hüt angefot,Hüt is de Dag to’n Streben,All’, de op morgen sick verlot,Bringt dat to nicks in’n Leben.Stramm in’d Geschirr,dat is dat Slag,Nicks opgestütt, - hüt is de Dag!Fiete LüttenhusHamborger LeedDi will mien scheunstes Leed .ick singen,So recht ut vulle Seel und Hadd.To Ehr un Dank will ick di‘t bringen,Mien olle gode Vaderstadt!Bün wied all in de Weit rümkomen,Wo id ok weer, in ‘watt förn Land;Mit Ehrforcht heww ick nennt dien NomenMien Hamborg an den ElbestrandDi will ick deep in Hadden dregen,Di, mien oll leewste Placken EerUns‘ Herrgott geew di sienen Segen,Mien Stadt, wo id mol glücklich weerWo Mudder opn Arm mi drogen,Und tru mi feuhrt hett Vadders Hand.Mien Hadd ward ümmer för die slogen,Mien Hamborg an de Woderkant!Di mutt ick ümmer wedder loben;Keen Stadt giwwt, de mi so geföllt!Dien stolzen Scheep, un denn d‘ien Hoben,Nicks Scheuners giwwt woll op de Welt!Un denn dien lütten Deerns vör allen!Un nehmt se ok vorn Mund keen Blatt,De möt jo jedeneen gefallen,Wenn se so klönt op jemmer Platt.Di will ut vulle Bost ick priesen,Mien leew Hamhorger Muddersprok;Klings mi in`d Hadd as HimmelswiesenIDi sprek ick lies, wenn nachs ick wok.Ut Ollernmun‘n dehst seut du sweben,Du weerst min Sprok in Storm un Not,För di, mien Plattdütsch, will ick leben,Di swör ick Tru bitt in denn Dot!Deh eh dat Schicksol weg mi drieben,Un koom ick ok nich wedder trüch,Mien Sehnsucht ward in‘n Hadden bliebenWo Jungfernstieg un Lombardsbrüch.Ne ne, ick kann jug nich vergeten,Mien Bismarck, Michel, Reeperbohn!Dann müß man mi nich ‚Hummel‘ heeten,Un müß keen Plattdütsch ick verstohn.Un wenn uns‘ Herrgott mi sull ropen:„Nu kumm, mien Söhn, dien Tied is um!“Denn segg ick: „Herr, o lot mi slopenIn Heimoteer, ick bidd dorum!“Un sull dor denn een Graffsteen wesen,För mi sett to Erinnerung,Sall man op Plattdütsch dorop lesen:„Hier slöppt een echt Hamborger Jung!FIETE LUETTENHUS(Friedrich Schnoor 1879-1966)dat weer min Vadder