Hamborger LeedDi will mien scheunstes Leed .ick singen, So recht ut vulle Seel und Hadd.To Ehr un Dank will ick di‘t bringen,Mien olle gode Vaderstadt!Bün wied all in de Weit rümkomen,Wo id ok weer, in ‘watt förn Land;Mit Ehrforcht heww ick nennt dien NomenMien Hamborg an den ElbestrandDi will ick deep in Hadden dregen,Di, mien oll leewste Placken EerUns‘ Herrgott geew di sienen Segen,Mien Stadt, wo id mol glücklich weerWo Mudder opn Arm mi drogen,Und tru mi feuhrt hett Vadders Hand.Mien Hadd ward ümmer för die slogen,Mien Hamborg an de Woderkant!Di mutt ick ümmer wedder loben;Keen Stadt giwwt, de mi so geföllt!Dien stolzen Scheep, un denn d‘ien Hoben,Nicks Scheuners giwwt woll op de Welt!Un denn dien lütten Deerns vör allen!Un nehmt se ok vorn Mund keen Blatt,De möt jo jedeneen gefallen,Wenn se so klönt op jemmer Platt.Di will ut vulle Bost ick priesen,Mien leew Hamhorger Muddersprok;Klings mi in`d Hadd as HimmelswiesenIDi sprek ick lies, wenn nachs ick wok.Ut Ollernmun‘n dehst seut du sweben,Du weerst min Sprok in Storm un Not,För di, mien Plattdütsch, will ick leben,Di swör ick Tru bitt in denn Dot!Deh eh dat Schicksol weg mi drieben,Un koom ick ok nich wedder trüch,Mien Sehnsucht ward in‘n Hadden bliebenWo Jungfernstieg un Lombardsbrüch.Ne ne, ick kann jug nich vergeten,Mien Bismarck, Michel, Reeperbohn!Dann müß man mi nich ‚Hummel‘ heeten,Un müß keen Plattdütsch ick verstohn.Un wenn uns‘ Herrgott mi sull ropen:„Nu kumm, mien Söhn, dien Tied is um!“Denn segg ick: „Herr, o lot mi slopen In Heimoteer, ick bidd dorum!“Un sull dor denn een Graffsteen wesen, För mi sett to Erinnerung, Sall man op Plattdütsch dorop lesen:„Hier slöppt een echt Hamborger Jung!fiete luettenhus(alias Friedrich Schnoor)1879/1966
fiete4
Montag 26.11.2012, 21:57
Hamborger LeedDi will mien scheunstes Leed .ick singen, So recht ut vulle Seel und Hadd.To Ehr un Dank will ick di‘t bringen,Mien olle gode Vaderstadt!Bün wied all in de Weit rümkomen,Wo id ok weer, in ‘watt förn Land;Mit Ehrforcht heww ick nennt dien NomenMien Hamborg an den ElbestrandDi will ick deep in Hadden dregen,Di, mien oll leewste Placken EerUns‘ Herrgott geew di sienen Segen,Mien Stadt, wo id mol glücklich weerWo Mudder opn Arm mi drogen,Und tru mi feuhrt hett Vadders Hand.Mien Hadd ward ümmer för die slogen,Mien Hamborg an de Woderkant!Di mutt ick ümmer wedder loben;Keen Stadt giwwt, de mi so geföllt!Dien stolzen Scheep, un denn d‘ien Hoben,Nicks Scheuners giwwt woll op de Welt!Un denn dien lütten Deerns vör allen!Un nehmt se ok vorn Mund keen Blatt,De möt jo jedeneen gefallen,Wenn se so klönt op jemmer Platt.Di will ut vulle Bost ick priesen,Mien leew Hamhorger Muddersprok;Klings mi in`d Hadd as HimmelswiesenIDi sprek ick lies, wenn nachs ick wok.Ut Ollernmun‘n dehst seut du sweben,Du weerst min Sprok in Storm un Not,För di, mien Plattdütsch, will ick leben,Di swör ick Tru bitt in denn Dot!Deh eh dat Schicksol weg mi drieben,Un koom ick ok nich wedder trüch,Mien Sehnsucht ward in‘n Hadden bliebenWo Jungfernstieg un Lombardsbrüch.Ne ne, ick kann jug nich vergeten,Mien Bismarck, Michel, Reeperbohn!Dann müß man mi nich ‚Hummel‘ heeten,Un müß keen Plattdütsch ick verstohn.Un wenn uns‘ Herrgott mi sull ropen:„Nu kumm, mien Söhn, dien Tied is um!“Denn segg ick: „Herr, o lot mi slopen In Heimoteer, ick bidd dorum!“Un sull dor denn een Graffsteen wesen, För mi sett to Erinnerung, Sall man op Plattdütsch dorop lesen:„Hier slöppt een echt Hamborger Jung!fiete luettenhus(alias Friedrich Schnoor)1879/1966